Parece que fue ayer

2008 April 30
by Daniel Basteiro

Parece que fue ayer, pero no. Fue hace dos años cuando Laura Casielles y yo comenzamos porsilasmoscas.net. Laura ya no sigue (aunque su recuerdo aparece de vez en cuando) y yo he sufrido múltiples crisis, que todavía me acechan de vez en cuando. Y es que no es malo hacerse preguntas continuamente.

Cada vez estoy más convencido de que, si bien los resultados no son inmediatos, a largo plazo sí hay ciertas satisfacciones. Es como quien va al gimnasio por primera vez o practica un deporte nuevo. Al mes se cansa y no ve evolución. Pero sabe que la habrá si persevera y, lo que es más importante, sabe que la alternativa es peor.

El exilio voluntario en Noruega, que ya toca a su fin, abrió en su día una nueva etapa. Bloguear desde el frío, con menos contacto diario con algunos de los comentaristas habituales y con la materia prima de los posts, política, prensa española (me refiero a la impresa, tv, radio). Claro que en un blog como porsilasmoscas.net sólo se usan zapatillas, se está como en casa.

Dos años, varias etapas profesionales, más aún en lo personal. Sigamos madurando.

16 Responses leave one →
  1. 2008 April 30
    pepito permalink

    Felicidades, siempre es un placer leerte, ya sea desde España, Noruega Galicia o Bloglines ;)

  2. 2008 April 30

    Felicidades Daniel. Curiosidades da vida, o meu blog A Lareira Máxica, creeino xusto un día despois, o 1 de maio de 2006. Vamos que mañán cumprimos tamén dous anos.

    O das crises son ciclos. Normal. De vez en cando convén desconectar e recargar pilas. É moi sano.

    Un saúdo
    Carpe Diem

  3. 2008 April 30

    Dos años. La leche.
    Lo cierto es que aunque parezca que fue ayer, también es verdad que aquel otro puente de mayo se ve lejos, muy lejos, como en otra mente u otro mundo.
    Quién lo iba a decir.

    Que sean muchos más, en todo caso.

  4. 2008 April 30

    Han sido dos años muy buenos en este blog. ¡Qué rápido pasa el tiempo, pero cuánto hemos aprendido!
    Gracias.

  5. 2008 April 30
    Chiqui permalink

    Felicidades, compañero!
    De no ser por este blog seguramente no nos conoceríamos y no estaríamos tirándonos los tratos a la cabeza para arreglar todos los problemas de la prensa…
    Un abrazo
    Y vuélvete ya, coño!

  6. 2008 April 30

    Felicidades por los dos años. Felicidades por superar las crisis y continuar con el blog.
    Espero tenerte como de visita diaria durante mucho tiempo, es un placer leerte.

    Un saludo

  7. 2008 April 30
    alberto permalink

    congrats!!
    Con dos años ya camina solo :P P …Ahora que siga creciendo bajo tu buena tutela!
    Al

  8. 2008 April 30

    Dani, felicidades por esos dos añitos. Ya tienes dientes, has dejado de gatear y te toca correr dabondo por esta nuestra blogosfera, tan loca y adictiva, tan sincera. Disfrútalos y prometo volver.

  9. 2008 April 30
    Antonio permalink

    Es curioso como se modifica con el tiempo la percepción que del tiempo se tiene. Parece que fue ayer lo del blog,
    Parece que fue ayer lo de Juan José Martínez, que has publicado en La Voz de Galicia,
    Parece que fue ayer cuando terminaste tus estudios de música,
    Parece que fue ayer cuando te mudaste a La Moncloa (proximidades) para empezar lo que estas a punto de acabar (académicamente, me refiero),
    Parece que fue ayer cuando nos conocimos.
    Pero cada uno de esos ayeres tiene una longitud y una intensidad diferente.

  10. 2008 May 1

    Más dormida o más despierta, más cercana o más lejana… tu voz hace falta. No nos prives de ella. Un abrazo, compañero.

  11. 2008 May 1

    Larga vida, compañero. Felicidades por estos dos años de perseverancia, pese a la crisis, que siempre son necesarias y sobre todo buenas

    Una fuerte abrazo

  12. 2008 May 1

    Paso firme y sonrisa ancha. Un abrazo amigo.

  13. 2008 May 1
    Carmela permalink

    Pues a mí me parece que ha pasado mucho más tiempo… cómo es posible que quepan tantas cosas en este blog en sólo dos años? Que siga siendo así. Un abrazo

  14. 2008 May 2

    Gracias a todos. Con alguno de los comentarios hasta me he emocionado. Un abrazo.

  15. 2008 May 6

    Tu mismo lo dices en el footer de este blog: esperanzador 2008. Hay que mirar adelante, pero si giro la cabeza veo que cuando me metí en la blogosfera, tú y Laura fuisteis mis primeros ‘amiguitos’ ;) Recuerdo que fuiste una de las primeras personas que conocí gracias a estos cacharros WPpowered, y qué quieres, eso no se olvida. El blog podrá pasar épocas buenas o malas, vacías o llenas, por no ha de morir definitivamente nunca.
    Muchas gracias por mantenerlo vivo, a los que te leemos nos encanta.
    Salud.

  16. 2008 May 10

    Si vas a entrar en crisis para hacerte más preguntas y luego arremeter con letras, pues venga. A crisear. Creo que este ha sido de los mejores blogs que he leído de estudiantes de periodismo en proceso. Tanto que hablas de los ayeres, y si te fijas bien, mucho texto en este barrio te ha apuntado, por si las moscas, lo que te viene, lo que estás proyectando para más adelante. Estas letras han sido una buena columna para sostenerte.

Leave a Reply

Note: You can use basic XHTML in your comments. Your email address will never be published.

Subscribe to this comment feed via RSS